เลือกฟอนต์สำหรับเมนูและป้ายราคาให้อ่านง่าย

หัวข้อควรเด่น แต่รายละเอียดต้องอ่านสบาย

ใช้ฟอนต์ที่มีคาแรกเตอร์กับชื่อเมนูหรือหัวโปรโมชันได้ แต่รายละเอียดอย่างส่วนผสม ขนาด หรือเงื่อนไขควรใช้ฟอนต์ที่อ่านง่ายกว่าเพื่อไม่ให้ลูกค้าเหนื่อยสายตา

ขนาดตัวอักษรและช่องไฟสำคัญพอ ๆ กับรูปแบบฟอนต์

ถึงจะเลือกฟอนต์ถูกหมวดแล้ว แต่ถ้าช่องไฟแคบเกินไปหรือขนาดเล็กเกินไป เมนูก็ยังอ่านยากอยู่ดี โดยเฉพาะเมนูบนมือถือหรือป้ายราคาที่ดูผ่านหน้าจอ

หมวดฟอนต์ที่เหมาะกับเมนูและป้ายราคา

• ฟอนต์ป้ายร้าน สำหรับหัวข้อเด่นและราคาโปรโมชั่น
• ฟอนต์คาเฟ่ สำหรับเมนูร้านกาแฟ ร้านขนม และร้านอาหารสายอบอุ่น
• ฟอนต์มินิมอล สำหรับเมนูสายคลีนหรือแบรนด์เรียบหรู

ลำดับสายตา (visual hierarchy) ในเมนู

เมนูที่ดีต้องนำสายตาลูกค้าไปตามลำดับที่ตั้งใจ: ชื่อเมนูก่อน ตามด้วยรายละเอียดสั้น ๆ แล้วจบที่ราคา การไล่ลำดับนี้ทำได้ด้วยขนาดและน้ำหนักฟอนต์ ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนฟอนต์หลายแบบ เช่น ใช้ฟอนต์เดียวกันแต่ปรับน้ำหนักตัวหนาสำหรับชื่อเมนู และน้ำหนักปกติสำหรับรายละเอียด จะดูเป็นระบบมากกว่าการสลับฟอนต์ไปมาในหน้าเดียว

เมนูดิจิทัลกับเมนูพิมพ์ ต้องปรับฟอนต์ต่างกันไหม

เมนูที่แสดงบนหน้าจอมือถือมีพื้นที่จำกัดกว่าเมนูกระดาษ ฟอนต์ที่ใช้ควรมีความกว้างตัวอักษรที่ไม่แคบเกินไปเพื่อให้อ่านง่ายในขนาดเล็ก ส่วนเมนูพิมพ์สามารถใช้ฟอนต์ที่มีรายละเอียดหรือลายเส้นมากกว่าได้ เพราะมองในระยะใกล้และมีขนาดจริงที่ใหญ่กว่าหน้าจอ ถ้าร้านใช้เมนูทั้งสองแบบ ควรทดสอบฟอนต์เดียวกันบนทั้งสองสื่อก่อนสรุปใช้จริง

จัดวางราคาให้เด่นแต่ไม่รก

ราคาคือข้อมูลที่ลูกค้ามองหาเป็นอันดับต้น ๆ จึงควรแยกตำแหน่งชัดเจนจากชื่อเมนู เช่น ชิดขวาเป็นแนวเดียวกันทั้งหน้า และใช้น้ำหนักตัวหนาหรือสีที่ต่างจากข้อความอื่นเล็กน้อย แต่ไม่ควรใช้ฟอนต์ตกแต่งกับตัวเลขราคา เพราะตัวเลขที่มีลวดลายมากจะอ่านผิดง่าย โดยเฉพาะเลข 3, 5, 8 ที่มักสับสนกันเมื่อใช้ฟอนต์ที่มีคาแรกเตอร์จัด

ไปดูหน้าที่เกี่ยวข้อง